Het kleinste penseel

Het kleinste penseel - Illustratie (c) Hans Krill

“Dat hindert niet”, sprak de Oude Vlammenman, “die lust ik ook. Een leeg huis is ook maar saai, dus dat beetje vulling is best welkom.”

“Mag ik ze niet even gaan waarschuwen, zodat ze kunnen vluchten?”

De Oude Vlammenman keek hem geërgerd en ongeduldig aan. “Ja zeg! Nu had ik me net zo verheugd op gevuld huis!”

“Dan weet ik het goed gemaakt”, sprak de schilder (die wel inzag dat met de Oude Vlammenman niet te spotten viel), en hij klopte de as uit zijn pijp. “Geef me vijf minuten, dan waarschuw ik mijn kinderen. Zodra je ze het bos in ziet verdwijnen, mag je mijn huis opeten met mij erin.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *